Dag 14 – De mooie kast

De mooie kast van dag 8 is weer aan de beurt. Op dag 8 heb ik de bovenkant aangepakt, nu de rest nog. Het is een mood-killer die kast. Tenminste, het moeten opruimen ervan.

 

 

Van een afstandje is het een sfeervolle kast.

 

 

Doe je een stapje dichterbij dan is het, op dit moment, een ONgezellige kast; hij ligt volgestouwd met spullen. Wat het opruimen ervan lastig maakt is dat het zoveel keuzes omvat; besluiten die ik zal moeten nemen wanneer ik ermee aan de slag ga. Ik zie er al zes maanden tegenop.
Daarom volg ik mijn eigen tip op en besluit een plank per dag te doen. In kleine stukjes kan ik het (IK KAN HET!).

Vandaag is de eerste (onderste plank) aan de beurt. Daar gaattie…

 

 

Deze afschuwelijke stapel cd’s blokkeert me meteen; ik wil nu al het bijltje erbij neer gooien.
Gelukkig doe ik een 365-dagen project en heb ik een afspraak met mezelf (en mijn 4 volgers, haha). Ik ga dus door, met een cappuccino erbij (anders is het niet haalbaar).

 

 
Zijn er meer mensen met een verzameling cd’s waar niks meer van klopt? Bij mij was deze stapel de score van een keer grasduinen door de cd en dvd -la. Uitzoeken geblazen dus. Oké, eigenlijk valt het best mee, wanneer je er even voor gaat zitten.
 

En dan nog iets, wanneer mag je een cd eigenlijk wegdoen? Wanneer je al jaren niet meer naar Sadé luistert en weet dat je dat waarschijnlijk ook nooit meer gaat doen, mag de cd dan weg? Nou, dat blijkt dus gewoon te mogen. Ik heb er over nagedacht en heb besloten dat ik hem lekker loslaat. Ooit was het een fijne cd, nu luister ik naar wat anders. Niks mis mee.

 

 

Deze stapel cd’s is uitgezocht, ik transporteer hem graag naar de Leersumse recycle-store. Onze jongens luisteren zelfs onder mijn lichte druk niet meer naar K3, en de rest mag ook heerlijk weg.

 

 

Deze stapel nu kloppende cd-hoesjes met inhoud zijn voor in de auto (tip: breng ze meteen naar de auto, ruimt lekker op).

 

 

Omdat ik toch in de auto was, heb ik gelijk maar even het handschoenenkastje doorgelopen en kijk wat ik vond! Een cassettebandje – schattig. Maar gaat wel weg, samen met de rest van deze stapel (in de doos voor de vuilstortplaats).

 

 

Oké, de stapel cd’s zijn weggewerkt. Nu deze wirwar het hoofd bieden. Ook iets waar ik al een tijdje boze blikken naar werp.

 

 

Valt best mee. Ze horen bij portable dvd-speler. Meteen naar zolder gelopen om ze in de desbetreffende doos te doen (waarom liggen ze hier al anderhalve maand??!).

 

 

Bijna had ik dit schaartje gehouden.Waarom? Het is nota bene roestig en oud. Hup, weg ermee.

 

 

Dit staat ook al maanden in deze kast. Zelf geknutselde dingetjes voor aan ingepakte kadootjes. Ze zijn echt superleuk maar er zit ook een significant aantal half kapotte of onbruikbare bij. Uitgezocht. Onderste bakje gaat de prullenbak in, bovenste mag blijven – bij de rollen inpakpapier op de mooie kast (zie dag 8).

 

 

Het was niet heel easy, maar deze plank is wel leeg. Ik ben weer heerser over mijn plank, zullen we maar zeggen.
Het kostte meer tijd dan de normale twintig minuten, maar hè, nu heb ik ook wat: de blokkades zijn weg (cd-stapel, kluwen snoertjes bv.) en dat geeft ruimte. Echt fijn.
Morgen de volgende plank.

 

 

1 reactie

  1. iene op 3 oktober 2011 om 8:23 pm

    allemaal érg herkenbaar 😉
    heb je echt genoeg voor 365 dagen?
    (ik zelf wel, ben ik bang…)
    ik ga je volgen en misschien word ik wel zo enthousiast dat mijn laatjes en kastjes er ook aan moeten geloven…
    groetjes
    Evelyn

Laat een reactie achter