Dag 180 Een laatje op de overloop

Vandaag is het een nieuwe dag. Ik zie de zonnige zijdes weer en lopend door het huis realiseer ik me hoe zeer ik dagelijks geniet van dat wat ik heb bereikt.
Wanneer ik de was ophang kijk ik tevreden om me heen. ‘Hoe is het mogelijk dat het er hier kortgeleden nog zo ongezellig uit zag?’ denk ik dan. Nu zie ik fris behang, een randje met leuk gestijlde fotolijstjes, een mooie lamp en een roze bakje met knijpers. En nergens meer hoopjes onuitgezochte spullen. Hoe fijn.
De nieuwe situatie van de randjes op zolder is ook zoiets. Het lijkt iets kleins maar het maakt ZO’N verschil. De zolder straalt nu rust en aandacht uit, een plek waar je graag wilt zijn. Mijn hart maakt iedere keer een sprongetje als ik er kom.

Toch, dit alles heb ik bereikt door kleine stapjes te zetten. Gister ging het even mis (en hoe) maar vandaag hou ik me weer aan mijn beproefde methode: doe iets kleins en doe het met aandacht.

 

Vandaag richt ik de aandacht op het blauwe laatje.

Dit kastje vond ik ooit op de Waterloopleinmarkt in Amsterdam. Ik was student en betaalde er 12 gulden voor. Wat een koop! Maar vervolgens spendeerde ik 40 gulden (wat ik eigenlijk niet kon missen) aan potjes verf om het kastje te schilderen!

Binnenkort gaat er een nieuw verfje overheen, maar vandaag doe ik: één laatje ervan.

 

Ja, zo ziet dit laatje er dus al sinds mijn studententijd uit.

 

 
Wat zit er in? Ieder jaar gooi ik de oude inhoud van mijn agenda erin.  Agenda’s, ze brengen je zo maar terug
in de tijd. En daarom bewaar ik ze. 
 
 
 
Handig! Een adressen-abc-tje; die ga ik meteen gebruiken. Mijn huidige abc staat veel te vol met irrelevante informatie.
 
 
 
Confronterend is deze vondst: lege kerstkaarten. Van het zoveelste jaar dat ik ze wel kocht maar niet verzond.
 
De wil is er, maar de uitvoering needs some tweeking.
Deze gaan naar de kringloop.
 
 
 
Ah, enveloppen. Altijd fijn, mogen blijven.
 
 
 
Ook al erg oud volgens mij: kaarten uit een rek dat je vaak in cafe’s vind. Hilarisch, maar uiteindelijk verstuur ik ze niet. Weg ermee helaas.
 
 
 
Zo lief, deze brieven van mijn nichtje Hanne. Ik heb ze weer even gezellig zitten doorlezen.
Volgens mij was ze tien toen ze de brieven schreef. Ze is nu negentien en net aan de studie in Leiden. Time flies!
 
 
 
 
Zo, het laatje is georganiseerd en ontdaan van overbodige spullen. Ik schuif hem voldaan in het kastje en loop naar het raam, om een zonnestraal op te vangen. 
 
Maar wat is dat, haha?
 
 
 
Dat is een pergola-hut met chill-mogelijkheden.
Dat wilde ik jullie niet onthouden.
 
Fijne dag nog!
 

3 reacties

  1. Barbara op 4 september 2012 om 4:32 pm

    Je bent weer helemaal in de flow blijkbaar ! 🙂

  2. Anoniem op 5 september 2012 om 10:19 am

    Ook ik ben geinspireerd door je blog, al is hier de puinhoop zo groot dat ik momenteel iets meer dan 1 kastje per dag doe… Ik ben begonnen met mijn "studeerkamer". Ongelooflijk wat ik heb weg gegeven, naar de kringloop heb gebracht en wat klaar staat voor de zolder… (die ook nog aan de beurtmoet komen..!). Met als gevolg ineens lege kastjes en planken..!! Wat een weelde!!
    Ben nu ongeveer een week bezig en op wat rommeltjes en papierwerk na bijna klaar met kamer 1!!! Hoewel de laatste loodjes van zo'n kamer het moeilijkst zijn -vind ik- pas ik ook daarbij het "een-kastje-per dag" principe toe: rustig aan en een voor een..!
    Verder heb ik ook om hulp gevraagd…! Bijvoorbeeld vraag ik nu voor mijn verjaardag geen materiele kado's, maar diensten…(hulp bij het opruimen!!). Kost geen geld en levert mij veel op!
    Afijn, ik blijf het volgen hier..! Succes!!
    Groetjes, Eef

  3. El op 5 september 2012 om 3:47 pm

    Ik vindt het ladekastje trouwens errugg leuk. En zo'n mooi bijpassend stuk kinderkunst hebben jullie erboven gehangen!

Laat een reactie achter