~ Project: de eerste etage ~

 

Dag 122. Een nieuw begin.

29 maart 2012
Dank voor jullie lieve berichten. Ik ben er weer. Mijn blaasontsteking is volgens mij onder controle en ik voel weer de energie om dingen te doen.
 
Het was goed om een tijdje wat afstand te nemen. Zo kom je erachter wat je eigenlijk wilt. ‘Wat wil ik?’ vroeg ik aan mezelf. En nu weet ik het.
 
 
 

Ik wil een nieuwe eerste etage.

Wanneer lezers schreven dat ik in zo’n mooi huis woonde dacht ik bij mezelf; dan heb je mijn eerste etage nog niet gezien!
Die is er namelijk vrij ernstig aan toe.

 
Op het eerste gezicht denk je misschien ‘niks aan de hand, toch?’ Daarom neem ik jullie mee op een rondleiding, om de schokkende details te onthullen.
 
 
 
Neem dit tapijt onder ons bed.  Het is niet de kleur die ik wilde, nog de juiste maat. En, het ligt alleen aan mijn kant! ( ik ben degene met koude voeten) Kortom, dit tapijt klopt hier niet,  maar toch ligt het hier al zo’n zeven jaar.
 
 
 
Dit durf ik eigenlijk niet te laten zien, maar vooruit. Een nachtkastje met kringen en iets wat op een lampje lijkt.
Het lampje was ooit leuk, van de Hema, maar het is allang teloor gegaan. Waarom koop ik dan geen nieuwe lampjes zou je denken?
Daarover later meer.
 
 
 
Ook hier ben ik niet trots op. Schimmel op de muren. Is toch vreselijk?! Gelukkig zijn de muren inmiddels tussen de spouwmuren goed geïsoleerd. Maar het lijkt me duidelijk dat hier een verfje of behangetje op moet.
 
 
 
Say no more.
 

 

 
 
Ooit waren dit leuke gordijnen; van zijde en rechtstreeks door de vorige bewoonster laten overkomen uit India.
 

 

 
Maar o jongens, wat gênant.
Waarom doe ik hier niets aan?
 
 
 
Tot slot nog een luxeprobleem: ik vind deze kast inmiddels zo lelijk. We hebben hem nu tien jaar, mag hij (of zij) nu alsjeblieft afgeschreven zijn?
 
Goed, het hele punt is, dat ik net als voorheen in de kwestie met mijn kastjes, verlamd raak van de hoeveelheid zaken die hier beslist, gekozen en uitgevoerd moeten worden. Ik doe… niets.
Help! Ik wil een nieuwe etage (oké, vernieuwde is ook goed). Dat is dus waar ik me de komende tijd op ga richten: met maar één opdrachtje per dag tegelijk.
Ben benieuwd waar dit toe gaat leiden!
 
Reacties

Dag 123 De eerste aanzet.

02 april 2012
 
‘Kom op’, zeg ik tegen mezelf, ‘zet maar het eerste stapje.’
 
 
 
Hm, oké dan. Met kladblok en pen kruip ik onder de dekens. Want zonder comfortabele plek om een beetje houvast aan te ontlenen ga ik het niet redden in deze fase.
De start maken valt eigenlijk best mee. De hele situatie is samen te vatten in één bladzijde!
 
 
 
 
Iemand schreef dat je het beste de grote dingen het eerst aan kunt pakken (verven, behangen, vloer) voordat je de rest doet (meubels vervangen, gordijnen en accessoires).
 
Goed punt. We gaan dus beginnen met het houtwerk van de kozijnen. Daar kunnen we niet omheen.
 
 
 
 
Het eerste echte klusje heb ik meteen gedaan: de plaatselijke schilder een sms-je sturen of hij een offerte kan maken.
 
Misschien doe ik de kozijnen uiteindelijk toch zelf, maar het zou zomaar kunnen dat de schilder me dat sterk afraadt, gezien de erbarmelijke staat waarin het houtwerk verkeert hier op de eerste etage… (iets waar ik stiekem op hoop natuurlijk, want o wat een werk!).
 
 
 
 
Tijdens de koffie met Frits op een lekker luie zaterdagmorgen snijd ik het volgende punt aan: De vloer. Ik zou ubergraag een nieuwe willen. Maar wat willen we en, wat is haalbaar qua budget?
Optie a) Deze vloer schuren en verven  (zoals de vloer beneden) en dan kleden erop kopen.
Optie b) Vloerbedekking
 
 
 
 
Na lang overleggen en roeren in onze koffie kwamen we toch uit op vloerbedekking. ‘Daar gaat mijn persoonlijke voorkeur wel naar uit in ieder geval’ sprak ik uit. 
‘Zo’ zei Frits,  ‘Je persoonlijke voorkeur… en je voorkeur, wat is die dan?’ 
Altijd even spits hè, die man van mij. 
 
Reacties
Koffie 5
Over mij
Schuur 3
KPD 3
Grabbutton
opruimen mandje
Koffie
Little by little
de trap
Small steps every day