~ Project: de waskamer ~

 

Dag 86 Het washok

18 januari 2012
 
Met frisse tegenzin liep ik vanmorgen naar boven.
 
 
 
Want zie hier het meest onaantrekkelijke kamertje van het huis. Oké, ik snap dat het er functioneel moet zijn. Maar mag het er alsjeblieft ook een beetje gezellig worden?
 
 
 

Dit mandje bijvoorbeeld, dat staat er al jaren. Echt.
Vanuit moedeloosheid (dat sommige dingen nou eenmaal zijn zoals ze zijn) ben ik wat betreft het washok in een passieve staat terecht gekomen.

MAAR! Vandaag ga ik de koe bij de horens vatten.

 
 
 
Te beginnen met dit mandje.
 
 
 
Want wat zit er eigenlijk in? Een opmerkelijke combi; een aansteker, een hemdje, een penseel, een pasfoto, vliegertouw en tennisballen. Nou ja??!
 
 
 
Gelukkig heb ik een schat van een man die dit soort wirwar voor zijn plezier uit de knoop haalt. 
 
Netjes opgerold ruim ik ze ergens anders op. Op een logische plek!
 
 
 
 
De tennisballen mogen blijven; ze horen bij de droger. Winterjas gewassen? Stop ze in de droger met wat tennisballen en de donzigheid komt weer helemaal terug.
 
 
 
 
Mandje is leeg. Mandje gaat naar beneden. Het krijgt de rol van vuilnisbakje bij mijn buro.
 
 
 
 
Toppie, het eerste hoekje is geschoond.
Morgen weer een dag in het washok.
 
 
Reacties

Dag 87 Het washok, deel 2

19 januari 2012
Vandaag betreed ik het washok in een andere stemming dan gister, ik heb er zowaar zin in. Is dat niet opmerkelijk?!
 
 
 
Vandaag is de rest van de plank aan de beurt; mijn vertrouwen dat het hier goed gaat komen groeit.
 
 
 
 
Deze stapel is een terugkerend euvel. Iedere keer als we in het familie-vakantiehuisje zijn geweest hou ik er een stapel was aan over. Die stapel ligt dan standaard een half jaar op deze plank. Grrr…
 
 
 
 
Maar kijk wat een voor de hand liggende oplossing: ik berg het weg in een tas die we toch altijd meenemen wanneer we gaan. Opluchting zeg.
 
 
 
 
Wat hoor ik achter de wasmachine vallen? Laat het nou het stopje zijn waar ik al tijden naar zoek! Het hoort bij ‘t babybadje waar ik de strijk in bewaar (en waarvoor ik een elegantere oplossing ga zoeken!).
 
 
 
Voorlopig gaat dit stopje in het dingetjesbakje. Ook op zolder heb ik er één. Zie je ’em?
 
 
 
Kijk eens aan wat zich op de plank schuil houdt…een erg oud doosje.
Bijna gooide ik het gedachteloos bij mijn mandje met schoonheidsproducten (en daar ligt meteen de wortel van mijn ontspoorde kastjes: dat gedachteloos wegleggen)…
 
 
 
Tot ik me realiseerde dat in, pak em beet twintig jaar, misschien één iemand er ooit een likje uit heeft gebruikt. Wij doen onze vingers gewoon een tijdje onder de kraan. Weg ermee…naar iemand die het graag gebruikt.
 
 
 

Dit hier is een pittig dilemma; luierdoeken waar mijn man nog mee is afgedroogd. Die doe je niet weg, maar ik wil ze ook niet houden. Daar komt het op neer.

Even wat mindfullness toegepast. En opeens weet ik het: ze gaan, ingepakt en wel, bij de familie-wieg die achter het schot staat te wachten op een nieuwe wereldburger.

Wederom, opluchting.
 
 
 
De verbanddozen. Waar laat ik ze toch? Ik gebruik ze nauwelijks maar ze mogen niet weg. In het mandje bij de wasmiddelen maar.
 
 
 
 
Waar net ruimte is ontstaan doordat er spulletjes naar deze best decoratieve mandjes zijn verhuisd.
 
 
 
Dit was weer meer dan genoeg voor vandaag. Weet je, wanneer ik nu naar deze plek kijk komen er ineens ideeën opborrelen. Leuke ideeën!! (waar ik later nog op terug kom).
 
Wat ik maar wil zeggen: haal een paar blokkades weg en er komt weer ruimte voor creativiteit. In je hoofd en ja zelfs in een onaantrekkelijk washok!
 
 
Reacties
koffie tijdens het opruimen
opruimen volgens een simpel plan
uitrusten van het opruimen
een laatje opruimen
mand opruimen
koffie in de zon na opruimen
Little by little
spullen opruimen en wegzetten
Small steps every day