~ Project: de zolder ~

 

De zolder…dag 1

16 september 2011

 

Hmm, de zolder. Al een aantal weken heeft de hulp hem niet gestofzuigd. De reden? Ze kon er niet meer in.
Een tijd geleden heb ik hem leuk opgeruimd en gezellig ingericht. Ik noem het ‘mijn studentenkamer’. Er staat een laag bankje met een tafel waar je goed een koffiekop en een magazine op kwijt kunt. Er staat een boekenkast, en achter het schot liggen…(ik zucht nu diep). Goed, wat er achter het schot ligt, is meer dan ik op dit moment onder ogen kan zien. Dus! Daar hebben we het over een jaar weer over – wanneer het zelfs tot achter de schotten hopelijk prettig gereorganiseerd zal zijn.

 

Maar goed, inmiddels heeft zich op zolder een grote hoeveelheid spullen verzameld, waarvan het ergste ‘kleren van de kinderen’ zijn. In maten die nog te groot voor ze zijn (gekregen – wel heel fijn!). Wat doe je met al die aanvoer, hoe organiseer je zoiets handig??

 

Goed, ik ga nu naar boven om het op te ruimen, in plaats van erover te schrijven, want anders ben ik meer bezig met 365 dagen bloggen dan actual opruimen. Iets waar ik overigens geen moeite mee zou hebben.

 

Wordt vervolgd.

 

Reacties

Dag 30 – De zolder!

31 oktober 2011

Het is maar goed dat ik er een afspraak over had gemaakt met mezelf en de buitenwereld want anders was ik er niet aan begonnen. Dus, met frisse tegenzin loop ik naar boven en…begin.

Hieronder zie je waarom ik er zo tegenop zag;

 

  
 

 

De eerste van deze vijf zolderdagen ben ik rustig aan begonnen. Al de tassen die er nog lagen van de vakantie heb ik achter het schot gelegd. Je ziet ze op de onderste foto. Best al een verschilletje. Meer kon ik niet opbrengen, morgen weer een dag.
 
Reacties

Dag 31 – de volgende dag op zolder…

31 oktober 2011
 
Deze dag heb ik mij toegespitst op al de stapels kinderkleding die verspreid lagen op de zolder. Het stond me weer fiks tegen, maar het moest dus ik deed het.
 

Wat mij erg helpt is als de dingen er een beetje leuk uitzien. Zelfs als het plastic zakken met kinderkleding zijn die tijdelijk achter het schot verdwijnen!

 

 

Dus, nadat alle kleren op de juiste stapels lagen bedacht ik een simpele manier om de zakken handig van redelijk leuke labels te voorzien. Karton, dikke zwarte stift en veters (die ik netjes bewaar maar nooit gebruik) waren hiervoor nodig en ik was best tevreden.

 

 

Zo verhuisden de zakken met een goed gevoel achter het schot.
En de zakken die weg konden bracht ik meteen naar beneden, EN NAAR DE AUTO!! Dat is pas echt de kroon op het werk; wanneer je daadwerkelijk spullen die je niet meer gaat gebruiken, je huis uit draagt.

 

 

Op weg naar school reed ik even langs de Rode-Kruis containers. Hopelijk worden andere mensen weer geholpen met deze kledingstukken.

 

Reacties

Dag 32 – weer een dag op de zolder…

31 oktober 2011

Wanneer ik vandaag op zolder kom is het al niet meer zo weemakend erg als twee dagen geleden. Toch, ook vandaag weet ik niet hoe ik verder moet. Dat komt door die zwarte bakken. Ik dacht dat het handig zou zijn om twee fijn-grote bakken te kopen voor onze foto’s. Eén voor man, één voor mij.

Oké, alle foto’s kunnen er in, maar waar laat je ze? Ze zijn gigantisch! Ik dreig te blokkeren.

 
 
 
Wat ik nu doe op zo’n blokkademoment, en dat is best een tip, is zitten en rustig rondkijken. Raakte ik vroeger nog in paniek, nu neem ik een pauze en bekijk kalmpjes de mogelijkheden om me heen. Al zittend kom ik tot de conclusie dat ze achter het verre schot kunnen. Niet echt voor het grijpen, maar ja, in dit digitale tijdperk zit men niet vaak meer met de neus in de oude foto- dozen. Ik in ieder geval niet. En wanneer ergens tijdens dit 365-dagen-project de ruimtes achter de schotten aan de beurt zijn, reorganiseer ik ze gewoon naar een plekje dichterbij.

 

 

Na deze enorme barrière geslecht te hebben, stuit ik op stapels en stapels stofjes die ik in een kwartiertje tot keurige stapeltjes vouw. En kijk nou wat de stofjes hebben blootgelegd? Een kastje – het kastje waar mijn schoonouders 50 jaar geleden hun zilveren bestek in bewaarden.

Wordt vervolgd!
 

 

Reacties

Dag 33 – de vierde dag op zolder…

31 oktober 2011
 
Dit is het kastje wat gister onder hopen stofjes te voorschijn kwam. Mijn schoonouders kregen het als huwelijksgeschenk…het was namelijk een bestek-cassette. Nu is het kastje leeg, dus ja wat doen we ermee?
 
 
 
Mmm, dit kastje is in zichzelf een ‘kastje-per-dag’, blijkt.
 
 
 
Een stapel agenda’s kwam er o.a. uit tevoorschijn van mijn lieve man Frits. Daarnaast ook zijn geboortekaartje (links) en een foto van een verre oom (rechts). Wat een intrigerende foto!! Vergroot hem maar eens, dat was me er nog eens één.
Dit alles gaat niet weg. Ik ga nog even nadenken over wat de juiste plek voor deze dingen zou kunnen zijn.
 
 
Dit is het meest bijzondere vondstje van vandaag. Ik stond op het punt om het weg te doen, maar het blijkt een apparaatje te zijn waar je vroeger de bedienden mee kon bellen! Haha, uit de familie van mijn man hoor (ik had geen idee dat ik zo sjiek getrouwd was). Ik zal het eens ergens monteren en kijken wat er gebeurd als ik erop bel.
 
 
 
 
Voor deze spulletjes ga ik een vakantie-doosje maken. Het is best handig wanneer je de internationale adapter ook daadwerkelijk kunt vinden wanneer je op een verre reis gaat.
 

 

 
 
Preciès op het juiste moment, terwijl ik zit te dubben wat er met het kastje moet gebeuren, komt manlief naar zolder en oppert dat het kastje een plekje in de schuur mag krijgen, voor zijn spulletjes aldaar. Nou ja zeg, hij neemt het zelfs meteen mee, onder zijn arm. Als dat niet fijn is.
 
En zo is er weer een klein hoekje opgeruimd, op de zolder.

 

Reacties

Dag 34 – De vijfde dag op de zolder…

02 november 2011

Deze dag heb ik hier en daar nog wat puntjes op de i gezet op zolder. En kijk:

 

 
Echt een heel ander gezicht met vijf dagen geleden (kijk maar eens op dag 30). Oké, het ging niet van harte, ik moest me er echt toe zetten, maar het resultaat is er niet minder om. WAT EEN VERSCHIL!!!

 
 
Ennnn… dit hoekje zet me weer met beide benen op de grond. Het heeft nog een aandachtig ‘kastje-per-dag’ moment nodig. Volgende week komt het een keer aan de beurt; ik ga nu even door met wat andere plekjes in het huis. Een beetje variatie is welkom!

 
 
Reacties

Dag 136 Bovenste plank in dossierkast

28 april 2012
 
Terwijl Frits met de kinderen in de tuin aan de slag is, heb ik even een half uurtje voor mezelf.
 
 
 
 
Perfect voor een snel succesje. Daarvoor moet ik op zolder zijn.
 
 
 
 
De bovenste plank van deze kast is een bron van ergernis. Zodra ik de kast openschuif vallen er dingen op mijn voeten.
 
 
 
 
Razendsnel sorteer ik de boel. Hè, wat gaat dit toch een stuk soepeler dan driekwart jaar terug. Ik raak verdorie ervaren!
 
 
 
 
Dit gaat weg. Altijd fijn.
 
 
 
 
Nu even een tutorial boodschappenlijstjes knippen, van papier wat vaak gedachteloos in de papierbak terechtkomt vanwege een regel die er bijvoorbeeld op is geprint:
1) pak een schaar
2) knip er papiertjes van (8 x 8 cm)
 
 
 
 
Klaar ben je. De komende 6 maanden zit ik gebeiteld qua boodschappenlijstjes.
 
 
 
 
Dit ligt al sedert 2007 op deze plank. Ik wil ze terugbezorgen aan de opleiding waar ik destijds groepsleider was. Vrij ernstig. Hoe vaak dacht ik niet ‘ik geef ze wel mee aan de eerste de beste persoon waarvan ik weet dat die daar nog weleens komt.’
 
 
 
 
Vandaag besluit ik om ze op de post te doen!
Van de stapel ‘gebruikte enveloppen’, die ik netjes opgestapeld zojuist op de plank heb gelegd, pak ik dankbaar een envelop.
Eindelijk, eindelijk, ben ik die naam-tags kwijt. Waarom heb ik hier nooit eerder aan gedacht?!
 
 
 
 
Ik zet snel alle ordners op de andere planken recht, en… Het ziet er weer puik uit.
 
 
 
 
De kast kan zonder haperen weer dicht, what a relief!
 
Het is meivakantie en de komende dagen ga ik me lekker richten op ons gezin. Voor iedereen die ook vrij heeft: veel ontspanning, gezelligheid en saamhorigheid toegewenst.
Vanaf 7 mei ben ik weer van de partij!
 
Reacties

Dag 154 Boekenkast op zolder

12 juni 2012
 
“Makkie” dacht ik toen ik vandaag naar zolder liep.
 
 
 
 
Want deze boekenkast lijkt complex, maar volgens mij valt het reuze mee. Ik heb er juist wel zin in, ouderwets een kastje aanpakken.
 
 
 
 
Vandaag richt ik me op deze twee planken.
Wil ik dit boek echt behouden? Ga ik het ooit nog lezen? Wat ik vroeger leuk vond aan dit boek, vind ik dat eigenlijk nog steeds leuk? Deze vragen ga ik mezelf stellen, en dan gaat het goed komen.
 
 
 
 
Het eerste wat ik pak is een verhalenspel. Geen gemakkelijke item voor de aftrap. Het staat al tijden te verstoffen in deze boekenkast. Wat nu?
 
Ik sta er een tijdje mee in mijn handen, en neem dan een dapper besluit: morgen doe ik geen kastje maar doe dit spel, EN blog erover (brr). Een verhaal schrijven is namelijk een wens van me. En zonder stok achter de
deur gebeurt het niet.
 
Morgen pak ik een paar willekeurige kaartjes uit de doos en schrijf er een verhaal over. Met foto’s erbij, want anders past het niet in dit blog. Wie weet wat er allemaal door in beweging komt!
 
Nieuwsgierig? Ik ook.
 
 
 
 
Dit boekje lijkt handig, maar het werkt bij mij niet. Ik kijk er niet in, en als ik het wel doe vergeet ik alles weer.
 
Het krijgt nog een kansje: het gaat op het krukje naast de wc. Als we er over een maand nog niets uit hebben ondernomen, gaat het echt weg.
 
 
 
 
 
Na een tijdje ligt de zolder bezaait met boeken. Maar geen nood, er zit best lijn in.
 
 
 
 
En het eindresultaat is bevredigend.
 
 
 
 
 
Deze tas zit vol met boeken die we lekker loslaten. Wat een fijn gevoel.
 
 
 
 
Dit gaat op Marktplaats. Het is een prachtig boek maar ik weet het zeker: mozaïeken ga ik niet meer doen. 
 
 
 
 
Bloggen maar. Vorige week was het hier nog te zonnig ‘s middags om op deze plek mijn laptop te kunnen lezen.
 
 
 
 
 
Maar nu, hoera, hoera, KAN het. Ik kijk omhoog naar de gordijnen en slaak een zucht van voldoening.
 
Tot morgen,
Nelleke
 
Reacties

Dag 155 Boekenkast op zolder, deel 2

13 juni 2012
 
Ik ging er vanochtend eens goed voor zitten. Echt. De keuzekaartjes uitgestald in de vensterbank, klaar om een verhaal te bedenken.
 
 
 
 
Maar er gebeurde…niets.
 
 
 
 
Ik keek nog eens…Maar nee. Leuke zinnen zitten erbij, maar ik voel geen verhaal opkomen. Hmm, voor mij werkt het blijkbaar niet op deze manier.
 
Geen nood, eigenlijk prima dat ik dat nu weet. Dit doosje gaat zonder schuldgevoel op Marktplaats.
 
 
 
 
Toch maar een kastje dus vandaag. Ik hou het kort, ik doe één plank; die waar de telefoon in gepropt ligt.
Het gaat hier om een dubbele rij boeken, dus het zou fijn zijn als de exemplaren die ik nooit meer ga lezen eruit gefilterd worden.
 
 
 
 
Dit zijn ze. Deze exemplaren hebben de selectie niet overleefd. (maar gaan vast een tweede leven tegemoet bij een ander goed huisje).
 
 
 
 
Heerlijk dat ik aan deze items nou ook eens aandacht besteed: Ze horen niet in een boekenkast, zoveel is duidelijk. Dus… weg, weg, weg: naar het grofvuil cq de kinderla.
 
 
 
Prima resultaatje!
 
Fijne (voetbal)avond,
Nelleke
 
Reacties

Dag 156 Boekenkast op zolder, dag 3.

14 juni 2012
 
Het opruimen van de boekenkast is vandaag minder makkelijk dan ik had gedacht. Geen sinecure, pfff.
 
Het is als met het opruimen van oude brieven en kaarten, vind ik. Ik kom dingen tegen die stammen uit verschillende fases uit mijn leven. Niet zo maar iets om even achteloos over te beslissen.
 
Daarom bekijk ik ieder boek met aandacht en bedenk wat mijn (vaak onbewuste) overtuigingen zijn waarom ik zou willen vasthouden aan dit boek. Ik kwam tot opmerkelijke ontdekkingen:
 
Zoals:
 
 
 
 

Bij dit boek bijvoorbeeld: Wat ZOU ik graag tot die groep mensen behoren die roepen ‘koken voor een groep vrienden en dan de héle avond tafelen is mijn grootste passie!!’ Maar als ik eerlijk ben, zo iemand ben ik niet. Gesprekken voeren én culinaire hoogstandjes tot leven roepen: ik kan het allebei (als het moet), maar niet tegelijkertijd.

En áls we dertig man in de tuin hebben zitten vanwege een verjaardag, gaan we telkens voor een bbq, met overzichtelijke gerechten.

Dat ik nog nooit iets uit dit boek heb gekookt laat zich raden. Ik neem afscheid van het idee dat ik dit moet kunnen en geef het boek weg. Op naar iemand die graag ‘lekker en slim voor grote groepen kookt’.
 
 
 
 
 
Nu we toch bij het stapeltje kookboeken aangekomen zijn: hier heb ik ook al jaren niets uit gekookt. Ik zit in de fase van de eenpansmaaltijden en ovenschotels, en die staan hier niet in.
 
Dit boek gaat naar het huisje in Zeeland. Misschien dat ik tijdens een vakantie een urge voel tot het maken van iets bijzonders?
 
 
 
 
Mag ook weg. Hier staan geen plaatjes in, en dat is voor mij een onoverkomelijk gemis: er wordt niet uit gekookt.
 
Hup, ook naar Zeeland.
 
 
 
 
 
Nog een verhelderende ontdekking: ik hou van freubelen, met papier, met stof, met garen, MAAR ik hou ook van vernieuwing op dit vlak. 
 
Dit boek bewoont al weer jaren mijn kast en dat wat er in staat vind ik inmiddels niet meer mooi. Zo simpel is het. Het betekent niet dat ik afscheid neem van freubelen met papier, het betekend dat dit boek me niet langer inspireert.
 
Ik geef hem graag door.
 
 
 
 
 
Deze valt in dezelfde categorie.
 
 
 
 
 
Al vind ik deze ezel fantastisch. Maar ga ik hem maken? Nee.
 
Niet stoer genoeg (vinden mijn jongens waarschijnlijk inmiddels) en bovendien is mijn huis te klein voor een dergelijk formaat knuffel.
 
 
 
 
 
Na een rustig ochtendje doorbladeren ontdek ik wat ik bij me wil houden, en wat weg mag. Zo lezend en kijkend denk ik terug aan de tijden dat ik sommige van deze boeken kreeg en las. Een tikje weemoed overvalt me, omdat wat achter me ligt voorbij is.
 
Maar… ik ben blij voor wat ik heb meegemaakt, en voor de ontwikkeling die ik door sommige van deze boeken maakte.
 
 
 
 
 
Zo staat de plank er nu bij. Toch fijn.
 
 
 
 
 
Morgen de onderste plank!
 
Reacties
Koffie 5
Over mij
Schuur 3
KPD 3
Grabbutton
opruimen mandje
Koffie
Little by little
de trap
Small steps every day